Kiedy kogoś spotyka coś złego, jakoś nigdy tak naprawdę nas to nie dotyka. Zawsze człowiekowi wydaje sie, że złe rzeczy akurat jego nie spotkają, że złe rzeczy spotykają innych, a my będziemy wieczni, piękni, młodzi... To wszystko jest takie nierealne. W zasadzie tylko wydaje sie nierealne, a jest tak bardzo prawdziwe.
Życie jest tak ważne, tak wielkie, a jednocześnie tak kruche i słabe. Tak niewiele trzeba żeby zachwiać całą egzystencją. I to nie tylko własną.