Czasami przychodzą takie chwile, jak ta dziś, kiedy dogania mnie wszystko przed czym uciekam. Dogania mnie strach, którego dawno nie było. Zaczyna dziać się coś, co napełnia mnie przerażeniem. Boję się, że spotka mnie to samo, że nie będę umiała się zdystansować od tego co się stało, od tego co zrobiłam, od tego co było. Nie chce kolejny raz tego przerabiać, po żadnej stronie, w żaden sposób. Nie znając reakcji innych osób, nie znając ich uczuć, myśli często popełniamy błędy. Gdy ktoś patrzy na to z boku, z daleka widzi idiotyzm tej sytuacji i jej wewnętrzną prostotę. Tak jak podczas oglądania sceny w filmie, na której widok chce się potrząsnąć bohaterem i krzyknąć "co ty robisz kretynie?!". Wtedy łatwo jest oceniać i podejmować decyzje.

Można wiele rzeczy wybaczyć, wiele przemilczeć, ale nie o wszystkim da się zapomnieć. To o czym najbardziej chcesz zapomnieć - najszybciej cię dogoni. Pytanie tylko co z tobą zrobi? Co ty pozwolisz ze sobą zrobić.

Można albo kłócić się o rację, albo dojść do wniosku, że to nie ma znaczenia. Co z tego, że miałam rację? Co z tego, że wiem nawet to, czego wcale nie chciałam wiedzieć? Po co tracić czas na walkę z kimś kto nie jest w stanie zrozumieć perspektywy innej niż własna, nie jest w stanie zrozumieć ani nawet przyjąć do wiadomości.

Coś się zmieniło.

Dzień pełen wrażeń, dobrych wrażeń :)

"Kochanie, 
Proszę, wnoszę pozew o rozstanie.
Głosem serca niosę.
To pożegnanie.
W ciszę pancerną zamknę ostatnie zdanie.
Melodia - żadnych słów.
Infantylnych porównań,
Liryczny bluszcz
Nie obrośnie cierpienia,
Znaczenia słowa ból.
A kilometry bajek czytanych nam do poduszki.
Nie uśpią tej przeraźliwej pustki.
Nie wyłamią tej stalowej klatki - próżni.
Tej ogromnej, okropnej prawdy - ściany różnic.
Między nami chłodnych nocy - między dniami.
Braku sygnału między zmysłami.
Kumulacja niepowodzeń kontra żal.
Żegnam się zimno,
Odchodzę w siną dal.
Czuję się dziwnie błogo,
I mam naiwną pewność,
Że Twe serce nie pójdzie ze mną."

"Czekać to to samo co tęsknić?"
(Samotność) w sieci, part 16349235.

czuje jak czas przez palce przecieka.

Historia się powtarza. Może nie do końca moja, bo teraz jestem w innej roli, dokładniej tej, której nienawidziłam.
I masz. Jest. Sytuacja taka sama za jaką pół roku temu bym zabiła. Wiedząc teraz to co wiem, nie dałam się ponieść. Nie można. Przecież ktoś czeka. Ktoś wierzy, ufa, ma nadzieję, ktoś po prostu kocha.
Nic nie zrobiłam, a mimo to mam dziwne wrażenie, że nie powinnam nawet prowadzić tej rozmowy. Nie powinnam pokazywać lepszej wersji bycia. To im w niczym nie pomoże.

Od czego to zależy, że jednych ludzi obdarzamy jakimś uczuciem..? Innym niż resztę świata? I co zrobić kiedy okazuje się, że to uczucie nie było najlepiej ulokowane? Dobór wizualny jest pierwszy czy dopasowanie charakterów?
Co jest twoim największym marzeniem?

Trampolina

Żeby być człowiekiem autonomicznym, wolnym, najpierw należy wiedzieć czego się chce i dążyć do tego. Zastanowienie się nad własnym, konkretnym celem pozwala ominąć pułapki. Krytyczna analiza tego, co się dzieje, często odbywa się po zderzeniu z prawdą, która do tej pory nie była uświadomiona. 

Stałe poszukiwanie czegoś lepszego to kolejna pułapka, która powodowana jest tym że nie umiemy uporządkować swojego życia. Brakuje poczucia spełnienia. Inaczej mówiąc jest to zawyżona ocena własnych możliwości. 

Przeświadczenie o własnej wyjątkowości, a także możliwości zmiany świata na lepsze to myślenie utopijne. Można jedynie zmienić swój prywatny świat a i to nie zawsze. 

Najgorsza jest jednak pułapka strachu przed eksperymentem i ryzykiem jakie może on za sobą nieść. Autonomia ma więc związek z socjalizacją. 

Osobowość człowieka jest piętrowa. Z wyższego piętra więcej widać. Pytaniem zasadniczym staje się dlaczego?, a nie tylko myślenie o tym, co się stało.
Słaba wola to objaw. Objaw niezdolności podejmowania decyzji co do własnych pragnień. 

Może to uzależnienie, nałóg, który jest silniejszy, jak jak potrzeby pierwszego rzędu od potrzeb drugiego rzędu. Są miliony pragnień i oczekiwań, mogą być bardzo różne w zależności od miejsca i czasu w jakim jesteśmy. A dopóki nowe pragnienie nie zdominuje tego pierwszego, zakorzenionego i niejednokrotnie gorszego, dopóki nie jest silniejsze to.. no way bro.

Dominujące pragnienie jakie teraz masz to ... ?

Muzyka. Pojedyncze piosenki., fragmenty. Są jak pojedyncze strony pamiętnika. Zapisujemy w nich swoje odczucia, swoje plany, marzenia.. wspomnienia i nadzieje. W nutach występują osoby i emocje jakie nam towarzyszyły. Pojawiają się obrazy. Widać je lepiej niż na zdjęciu.. Ociekają TYLKO naszymi wspomnieniami.